Архив метки: შვილები

მზის ნაკოცნები და კრუასანების არომატი

დავბრუნდი. აღარც მეგონა, რომ ძალა მეყოფოდა გასაღწევად.

Ваша оценка:

Рубрика: ემო, ჩანაწერები | Метки: , , , , , | 4 комментария

ღილაკი

არასდროს რომ არაფერი ამომიჩემებია, ეს კარი ამოვიჩემე. უფრო სწორად, კარი კი არა, ზედ მიმაგრებული უცნაური ყუთი და პატარა ღილაკი.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , , | 5 комментариев

ვარინკა

მოხვედრილხართ როდესმე მტრის ბანაკში? ან თუნდაც ტყვედ მკაცრი რეჟიმის ციხეში? ვერაა სასიამოვნო და შესაშური მდგომარეობა. ახლა წარმოიდგინეთ ამ ყოფაში სასწაულით მოვლენილი ერთადერთი ადამიანი, რომელიც გითანაგრძნობს, არ მონაწილეობს შენს ტანჯვა-წამებაში, პირიქით, გიფრთხილდება, გიცავს და გიმსუბუქებს თავისი ყურადღებით და სიყვარულით ამ ჯოჯოხეთში … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , | Оставить комментарий

ბოდიში

დიდი სარდაფი აქვს ჩვენს სახლს. რა აღარ ყრია იქ. შესვლისას ყოჩაღად თუ არ იქნები, ეგებ კისერიც მოიტეხო. ადრე ასე არ იყო. თვალის ჩინივით უვლიდა და უფრთხილდებოდა იქაურობას ბაბუაჩემი. ყოველთვის დაწიკწიკებული, დალაგებული, გამოხვეტილ-განიავებული იყო და ამ სისუფთავესა და მოწესრიგებულობაში მთელი საღამო … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , | 3 комментария

პორტრეტი

ხომ არის, რომ  შენთვის აუხსნელად აგეკვიატება რაიმეს სურვილი და თავს არ განებებს. ასე ამეტორღიალა სურვილი, მქონოდა საკუთარი  პორტრეტი.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , | 4 комментария

Emotions

შეგიგრძნიათ საკუთარი  სიკვდილი? მე კი. წუხელ ღამით ძილში მოვკვდი.

Ваша оценка:

Рубрика: ემო | Метки: , , , , , , | 4 комментария