Архив метки: ყოფა

როხასის სამყაროში ანუ დაბრუნება

«_ იცი, სად ხარ? _ კი! _ მოგწონს? _ აჰ, არა! _ გიშველო? _ დიახ! _ ჰა, გამომართვი ტანში, დაზრინა. აქ, ამ უწმინდურ შენობაში, ბინძურ უკუნში, მუხლამდე ზიზღში იდგა და იდგა, ხელთ კი ფლეიტა დაეჭირნა, ისეთი სუფთა, გრილი, შიშველი… « თუ … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: თეატრი, კინო, მუსიკა | Метки: , , , , | 2 комментария

ლუდი, პიცა და ღამე უყურსასმენოდ

ვინც მიცნობს, იცის, რომ გამოუსწორებელი ქვეითი ვარ. არ ვცნობ ავტობუსს, ვერ ვიტან მეტროს და თუ ნამეტანი შორს არ მიწევს წასვლა, აქოთებულ სამარშრუტო ტაქსიში ჯდომას ფეხით მირჩევნია გადაადგილება. ისედაც, ქუჩაში წანწალი ერთგვარი თერაპიაცაა ჩემთვის( ამიტომაცაა, რომ ჩემს გარდერობში ქუსლიანი ფეხსაცმელები არასდროს … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ემო, ცოტა რამ ჩემზე | Метки: , , , , , , | 11 комментариев

ნამსხვრევებისგან

-შენთან ეს ამბავი მეორედ დაბადებაა. -ახალშობილის კვალობაზე ერთობ ზორბა, ოფლიანი და დაკმაყოფილებული ხარ. თვალებს ჭუტავს, იცინის და თმას მქაჩავს. კოლოფიდან ორ ღერს იღებს, ორივეს უკიდებს. ერთს მე მირჭობს პირში:- ჯობია მოწიო, თორემ კიდევ რამე ოხრობას იტყვი.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , | 10 комментариев

ვარდნა

ფარდის გადასაწევად ადგომა არ სჭირდება, გამოყოფს ხელს და ეგაა. მზეა გარეთ, ოღონდ ისეთი, თვალს რომ ახარებს და გულს- ისე რა. მაინც  იხდის საბანს და ეფიცხება, უჩერდება კაი ხანს.სითბო ედება ოდნავ-ოდნავ, უღიმღამოდ დაცოცავს სხივი და ნაკვალევი ვნებაგამოცლილი, უშნო ნაკოცნივით რჩება.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , , | 21 комментарий

სხვანაირი

-რატო არ დამირეკე, არც მომწერე. მე რომ არ მოგიკითხო, შენ არც უნდა შემეხმიანო? ეგებ მოვკვდი?

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , | 2 комментария