Архив метки: ქაოსი

თამაშში დაკარგული

ერთი მეორეს მიჰყვება, მეორეს-მესამე, მესამეს-მეოთხე და როცა იმსიგრძე და იმსიმძიმე ჯაჭვად აიხორხლება, რომ უკვე წელში ვწყდები მგონია, ტრადიციულად აჩემებების თერაპიას ვეფარები.

Ваша оценка:

Рубрика: ცოტა რამ ჩემზე | Метки: , , , , | 5 комментариев

ვარდნა

ფარდის გადასაწევად ადგომა არ სჭირდება, გამოყოფს ხელს და ეგაა. მზეა გარეთ, ოღონდ ისეთი, თვალს რომ ახარებს და გულს- ისე რა. მაინც  იხდის საბანს და ეფიცხება, უჩერდება კაი ხანს.სითბო ედება ოდნავ-ოდნავ, უღიმღამოდ დაცოცავს სხივი და ნაკვალევი ვნებაგამოცლილი, უშნო ნაკოცნივით რჩება.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , , | 21 комментарий

თითქმის რიტორიკულად

ვხედავ, შენც აგიყოლ-ჩაგიყოლია საყოველთაო ხმაურმა. გადევნებ თვალს და მეძალება დარდი. გადევნებ თვალს და ველოდები, როდის გამოაღწევ ამ ქაოსიდან. ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს სენი შეგყრია, უფრო სწორად, ეპიდემია და გული მტკივა.

Ваша оценка:

Рубрика: მიძღვნა :) | Метки: , , , , , , | 1 комментарий