Архив метки: ზამთარი

თუ გაზაფხულმა დაიგვიანა

თუ გაზაფხულმა დაიგვიანა, გადავიფარებ ფიქრის თბილ საბანს, ჩავიორთქლები ლიმონების სურნელებაში.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , | Оставить комментарий

თითისტარი

-ბრრ..ბრრ- ხმაურობდა თითისტარი  ხის პატარა მაგიდაზე. -ბებო, ბებო, არ შეგერჭოს, თორემ დაგეძინება! -რომელი მზეთუნახავი მე ვარ. -ხარ მზეთუნახავი, ხარ!

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , | 8 комментариев

მკვდარი მზე

ბავშვობაში წყალს უყვებოდა ხოლმე ცუდ სიზმრებს, ატანდა. მას მერე, რაც სიზმრები დაკარგა, თვითონ იგონებს სიზმრებს, ალაგებს და იწერს ყოველ ღამით ძილსა და სიფხიზლეს შორის რომაა ადგილი, იქ. მას მერე, რაც სიზმრების გამოწერა დაიწყო, რეალობაში სულ უფრო და უფრო ხშირად ხედავს … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , | 2 комментария

მონატრება

ცა ფეხად ჩამოდის მიწაზე. დიდი, ფუმფულა ხალათის თვალისმომჭრელ სიწითლეშიც აღწევს ნესტიანი სიცივე. ფანჯრიდან უშველებელი ჭერმის ხე ჩანს, შავად გაშიშვლებულ-გაფიჩხული.»უცნაურია, რომ ასეთ მდგომარეობაში გაცილებით ლამაზი და საინტერესოა, ვიდრე მსხმოიარე და გაფოთლილი».

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , | 2 комментария

მხიარული ზაზუნას დღე

უკვე რამდენიმე დღეა დიდთოვლობასა შინა ვარ მოყოლილი და იმ ჩვენი ყბადასაღები თუ ყბადაღებული ნესტან-დარეჯანივით ციხეს( უფრო სწორად «ბელეტაჟიან» სახლში) ვზი ეზომ მაღალსა( ოღონდ არა ქაჯეთისაში, თუმცა არც დიდი განსხვავებაა მასა და ლოტკინს შორის).

Ваша оценка:

Рубрика: რეპეტიტორული ამბები | Метки: , , , , | 9 комментариев

წინასაახალწლო

ვერა და ვერ ავუწყვე ფეხი საყოველთაო საახალწლო განწყობას. თუმცა რა, სულ ასე არაა? არ ახალია, ძველია და უკვე ტრადიციად ქცეული ჩემთვის. წელიწადში ორი გამორჩეული დღესასწაულია, რომლებიც განსაკუთრებით არ მიყვარს, თუმცა არც დანარჩენებზე ვგიჟდები დიდად: ერთი საკუთარი დაბადების დღეა და მეორე … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ემო | Метки: , , , , | 25 комментариев

როგორმე

როგორმე უნდა გავძლო ზაფხულამდე… როგორმე უნდა ვიმეცადინო და შთავაგონო გამუდმებით თავს, რომ წარუმატებლობები და იმედგაცრუებები მივიღო, როგორც გარდაუვალი და აუცილებელი, როგორც ბუნებრივი და განუყოფელი ნაწილი საკუთარი ცხოვრების…

Ваша оценка:

Рубрика: ემო | Метки: , , , | 10 комментариев