Архив метки: ემოცია

დუმილის ყვირილი

ჩემთან ახლოს, აი მთლად ჩემ გვერდით, ერთი კარგი და ჭკვიანი გოგო ცხოვრობდა.

Ваша оценка:

Рубрика: ჩანაწერები | Метки: , , , , | 12 комментариев

შორია მიზანთროპობამდე?!

«ადამიანი ბინძური მდინარეა,ჭეშმარიტად ზღვა უნდა იყო, რომ ბინძური მდინარე შეიერთო და არ წაიბილწო,»-მგონი ნიცშეს სიტყვებია. მე რომ ზღვა არ ვარ?!. ჰოდა,მივდივარ ასე, ჩემთვის, ერთი პატარა, წყნარი. მივედინები. სხივებად დაშლილ მზეს ვიხუტებ გულში. მივსრიალებ და ვფიქრობ . ისეთი ვარ, კენჭებს დაითვლი, … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ჩანახატები | Метки: , , , , | 4 комментария

ღიმილი

გზის გასაყართან მისული უკან გამოვყევი გავლილ გზას. ძველი სკივრიდან ამოვყარე ნაგლეჯები, ფერად-ფერადები.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , | Оставить комментарий

კაკალი

  რაც თავი მახსოვს სულ იდგა  ჩემს ეზოში. რაც თავი მახსოვს, სულ ასეთი იყო, მთელ ეზოს ეფარებოდა. ქუჩასაც ჩრდილავდა და ზაფხულის ხვატში ყველას თავშესაფარი იყო.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 4 комментария

კაბა

შორეულ ბავშვობაში ერთ არაფრით გამორჩეულ ღამეს სიზმარი ვნახე: ვიყავი დიდი, მქონდა გრძელი თმა ცხენის კუდად შეკრული, მეცვა ულამაზესი შავი კაბა.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , , , , | 4 комментария

გრძნობები ტანკებში

პაემანი ორს ყოფს მაგიდა. გაოცება რომ წევს ზედ.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , | Оставить комментарий

წვიმა

წვიმის მარცვლებად დამეშალა იმედის მძივი. ყვითელ ფოთლებად ჩამომცვივდა წლები, დღეები.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , | 1 комментарий