Архив метки: ბოდვა

ალყაში

იმდენი ვაგროვე სხვების დარდები, საკუთარი უმაქნის ლოდებად მექცა. იმდენი ცრემლი ვღვარე სხვების სადარდელზე, საკუთარისთვის თვალები ამომიშრა. იმდენი ვიფიქრე სხვების შეცდომებზე, საკუთარი ქვიშასავით გამეპარა თითებშუა. იმდენი ვიზრუნე სხვების სურვილებზე, საკუთარი გვამებად მექცა.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები, ემო, ჩანაწერები | Метки: , , ,

როგორმე

როგორმე უნდა გავძლო ზაფხულამდე… როგორმე უნდა ვიმეცადინო და შთავაგონო გამუდმებით თავს, რომ წარუმატებლობები და იმედგაცრუებები მივიღო, როგორც გარდაუვალი და აუცილებელი, როგორც ბუნებრივი და განუყოფელი ნაწილი საკუთარი ცხოვრების…

Ваша оценка:

Рубрика: ემო | Метки: , , , | 10 комментариев