Архив метки: ბავშვობა

ღილაკი

არასდროს რომ არაფერი ამომიჩემებია, ეს კარი ამოვიჩემე. უფრო სწორად, კარი კი არა, ზედ მიმაგრებული უცნაური ყუთი და პატარა ღილაკი.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , , | 5 комментариев

მოგზაური

ზღაპარი? არა, რა ზღაპარი. ასე რომ იყოს, მაშინ აუცილებლად კეთილი ბოლო ექნებოდა ამ ამბავს. არადა, მე, ზაფხულის ამ გრილ საღამოს კლავიატურასთან მჯდომს, წარმოდგენაც არ მაქვს, რით და როგორ დამთავრდება ის, რის დაწყებასაც ვაპირებ.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა | Метки: , , , , , , , , | 2 комментария

სიძულვილი

უთქვამთ, სიყვარულიდან სიძულვილამდე ერთი ნაბიჯიაო. ნაბიჯების რა გითხრათ, მაგრამ მკვლელი, გამანადგურებელი გრძნობა რომაა, ამას კი ვიტყვი. არ გეგონოთ ახლა, მორალისტობას ვაპირებდე და შეგონებებით გიბურღავდეთ ტვინს, რომ არავინ არ უნდა შეიძულო და მტერიც უნდა გიყვარდეს და ასე შემდეგ.

Ваша оценка:

Рубрика: ჩანაწერები | Метки: , , , , , | 2 комментария

ბოდიში

დიდი სარდაფი აქვს ჩვენს სახლს. რა აღარ ყრია იქ. შესვლისას ყოჩაღად თუ არ იქნები, ეგებ კისერიც მოიტეხო. ადრე ასე არ იყო. თვალის ჩინივით უვლიდა და უფრთხილდებოდა იქაურობას ბაბუაჩემი. ყოველთვის დაწიკწიკებული, დალაგებული, გამოხვეტილ-განიავებული იყო და ამ სისუფთავესა და მოწესრიგებულობაში მთელი საღამო … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , | 3 комментария

დღე გარდაცვალების და დაბადების

დიდი ხნის წინაც ასე იყო- იდგა პარასკევი და 15 იანვარი. დილაც ისე გათენდა, როგორც თენდება ხოლმე ზამთრის  დილები. მეც ისე გავიღვიძე, როგორც იღვიძებენ ადამიანები, ისევე მეზარებოდა ნათბილარი ლოგინიდან გადმოსვლა, როგორც ყველას ზამთრის ცივ დღეებში და არ ვიცოდი, რომ იწყებოდა დღე, … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , | 2 комментария

კაკალი

  რაც თავი მახსოვს სულ იდგა  ჩემს ეზოში. რაც თავი მახსოვს, სულ ასეთი იყო, მთელ ეზოს ეფარებოდა. ქუჩასაც ჩრდილავდა და ზაფხულის ხვატში ყველას თავშესაფარი იყო.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 4 комментария

კორო

მე და კორო ერთად ვიზრდებოდით. ორიოდე წლითაა ჩემზე უფროსი.  ვთამაშობდით, ვიძინებდით, ვიღვიძებდით, მაგრამ ამ ყველაფერს ლაიტმოტივად გასდევდა ჩემი წამება.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , , , | 2 комментария