Архив метки: ბაბუა

მოგზაური

ზღაპარი? არა, რა ზღაპარი. ასე რომ იყოს, მაშინ აუცილებლად კეთილი ბოლო ექნებოდა ამ ამბავს. არადა, მე, ზაფხულის ამ გრილ საღამოს კლავიატურასთან მჯდომს, წარმოდგენაც არ მაქვს, რით და როგორ დამთავრდება ის, რის დაწყებასაც ვაპირებ.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა | Метки: , , , , , , , , | 2 комментария

ბავშვობა, როგორც დიოსკურია

სამნი დავრჩით ოჯახში: მე, დედა და მამა. ბაბუა გუშინ დავასაფლავეთ.დედა ზის და ტირის. მამა აჩუმებს, ნუ შეგვჭამე, დაგვასვენეო. მე არ მეტირება. მრცხვენია, მაგრამ თავს ვერაფერს ვუხერხებ. არც გულის დაწყვეტას ვგრძნობ. სინდისი მქენჯნის, გამორჩეულად ვიყვარდი ბაბუაჩემს, მე კი…

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | Оставить комментарий

კაკალი

  რაც თავი მახსოვს სულ იდგა  ჩემს ეზოში. რაც თავი მახსოვს, სულ ასეთი იყო, მთელ ეზოს ეფარებოდა. ქუჩასაც ჩრდილავდა და ზაფხულის ხვატში ყველას თავშესაფარი იყო.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 4 комментария

ლევანა

ზემო იმერეთის ერთ კლდიაშვილისეულ სოფელში, კლდიაშვილისეული კილოთი მოსაუბრე იმერლებში ცხოვრობდა ლევანა, ლევანა- სულელად რომ იცნობდა ყველა. არადა, უძახე სულელი შენ, 6 შვილი ჰყავდა, ლამაზები, ჭკვიანები. ან გენეტიკამ დაჰყარა ფარ-ხმალი მათ სასარგებლოდ, ან ლევანა არ იყო სულელი და უბრალოდ თავს ისულელებდა.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , | 2 комментария

თუთა

სახლში არ შემომჭრია, არც წელზე შემოუხვევია ხელი მაღალ, ზურმუხტისფერ ხეს. აივანზე კი შემოდიოდა და მოაჯირს ეხვეოდა. იდგა შუაგულ ეზოში და განიერი ტოტებით კაკალსაც კი სჯობნიდა.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 4 комментария

დაღლილმზედაკრული ფიქრები

ზის დაღლილი მზე ჭერმის წვერზე. ოქროსფერი ობობა მონდომებით ქსელავს,  ხლართავს ხეს…

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | Оставить комментарий

ჩემი ჭერამი

ჩემი ფანჯრიდან ჭერმის ხე მოჩანს, უზარმაზარი, განივრად გაბარჯღული ტოტებით, სიხმელეშეპარული. მთელ ბაღსაა გადაფარებული.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 2 комментария

საწნახელი

ლურჯწვერას რომ გამოკეტილი ოთახი ჰქონდა, ხომ გახსოვთ? მეც მაქვს ასეთი, ოღონდ იქ საშინელი საიდუმლო არ ინახება და არც შესვლა ეკრძალება არავის, ჩემ გარდა. არა, არც მე მიკრძალავს არავინ. თვითონ ვუკრძალავ თავს.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 6 комментариев

მამა

ნამკურნალევი გურული იყო მამაჩემი. თვითონ ასე ამბობდა და ამ «ნამკურნალევობას»  თავისი ბაბუის გურიიდან იმერეთში გადმოსახლებით ხსნიდა. დიდ ჯიხაიშში მხოლოდ ერთი ოჯახია ჩვენი გვარის.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 4 комментария

სახლი ბავშვობიდან

  ავტობუსიდან გადმოსულს სიმწვანე, ჩამოწოლილი ნისლი და სიგრილე შემომეგება წინ.  მგზავრობის დასრულება, რაც არ უნდა არასასურველი იყოს, ყოველთვის რაღაც სიხარულისნაირ გრძნობას იწვევს.მით უმეტეს სასიხარულოა , თუ მას ბავშვობისკენ მიყავხარ…

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან | Метки: , , , | 2 комментария