Архив рубрики: პროზა

ტოტებს ქარისას გადაჰყვა

ჯერ ნახევრამდე ვარ მისული. დაწოლამდე დავცლი. ურნაში ჩავუძახებ კოლოფს და გავაყოლებ 20-ჯერ ნაფაზ-ნაფაზ ნაფიქრ-ნამსჯელევს.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა, ცოტა რამ ჩემზე | Метки: , , , , , | 4 комментария

პალიმფსესტი

მას მერე, რაც წერამ აიტანა, მწერელი გახდა. დიახ, დიახ, მწერელი, გგონიათ შემეშალა?

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , | 6 комментариев

ნამსხვრევებისგან

-შენთან ეს ამბავი მეორედ დაბადებაა. -ახალშობილის კვალობაზე ერთობ ზორბა, ოფლიანი და დაკმაყოფილებული ხარ. თვალებს ჭუტავს, იცინის და თმას მქაჩავს. კოლოფიდან ორ ღერს იღებს, ორივეს უკიდებს. ერთს მე მირჭობს პირში:- ჯობია მოწიო, თორემ კიდევ რამე ოხრობას იტყვი.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , | 10 комментариев

«HERE COMES THE SUN»…

თავი არ დაუზოგავს. ყოველ დღე, ყოველ საათს, დილიდან დაღამებამდე, ქვა-ქვაზე,ლოდი-ლოდზე. ეჰ, არ იყო ადვილი! ათასი ჯურის ელემენტის ბორიალიც ვერ იყო მაინცდამაინც საისამოვნო. ამიტომაც იწურავდა ჭირის ოფლს…

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , , | Оставить комментарий

მკვდარი მზე

ბავშვობაში წყალს უყვებოდა ხოლმე ცუდ სიზმრებს, ატანდა. მას მერე, რაც სიზმრები დაკარგა, თვითონ იგონებს სიზმრებს, ალაგებს და იწერს ყოველ ღამით ძილსა და სიფხიზლეს შორის რომაა ადგილი, იქ. მას მერე, რაც სიზმრების გამოწერა დაიწყო, რეალობაში სულ უფრო და უფრო ხშირად ხედავს … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , | 2 комментария

გასამებული

ერთი იყო და ყველაფერს ისე აკეთებდა, როგორც ის ერთი თვლიდა საჭიროდ. ემარტივებოდა ასე თუ სხვანაირად არ შეეძლო, არც ახსოვს. გზადაგზა ისე ამოეზარდა მეორე, ვერც მიხვდა თავიდან. მარტო მაშინ შეამჩნია, სიარული რომ გაუძნელდა.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , | 12 комментариев

ტანგოს რიტმში

განა არ დაწერდა ყველაფერს, მაგრამ ფიქრებში გაცილებით უკეთ გამოსდის. ყველა ისტორია კარგად ეწყობა იქ, არც ბანალურობის საშიშროებაა, არც მიჩქმალვა სჭირდება რამეს, არც  გადამეტებული რომანტიზმი ემუქრება და არც ზედმეტი ნატურალიზმი.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , | 9 комментариев

ფერადი ვალსი

დაუნანებლად, დაუზოგავად გაზიდა ყველაფერი, წლობით, დღიურად, საათობით. თავიდან ზედმეტი გაჰქონდა მხოლოდ და ისეთი, თავს რომ აბეზრებდა. თანდათან აზარტმა დაიმორჩილა და უკვე ისეთებსაც მიადგა, ძალიანაც საჭირო რომ შეიძლებოდა ყოფილიყო.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , | 4 комментария

მონატრება

ცა ფეხად ჩამოდის მიწაზე. დიდი, ფუმფულა ხალათის თვალისმომჭრელ სიწითლეშიც აღწევს ნესტიანი სიცივე. ფანჯრიდან უშველებელი ჭერმის ხე ჩანს, შავად გაშიშვლებულ-გაფიჩხული.»უცნაურია, რომ ასეთ მდგომარეობაში გაცილებით ლამაზი და საინტერესოა, ვიდრე მსხმოიარე და გაფოთლილი».

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , | 2 комментария

განაჩენი

სასჯელის მოლოდინი გაცილებით დიდი სასჯელია, ვიდრე თვითონ სასჯელიო, სადღაც წამიკითხავს და არ მახსოვს, ვისია. მეც ველი…

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , | 2 комментария