Архив рубрики: პროზა

მეტამორფოზა

თვალი გაახილა. ვერაფერი დაინახა. აღარც ოთახი იყო არსად, არც საწოლი, არც სინათლე შემოდიოდა არსაიდან. ხელ-ფეხს ვერ ამოძრავებდა. არა, იმიტომ კი არა, რომ დამბლა, ან ატროფია, ან რამე ამის მსგავსი დაემართა, სივიწროვის გამო.  უცნაურ, საძილე ტომრის მსგავს რაღაცაში იყო მჭიდროდ გამოხვეული. … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , | 4 комментария

ობოლკვერიანი :)

შიმშილმა შეაწუხა. ურჩიეს, უნდა გამოაცხოო, ყველა ასე აკეთებსო.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , | Оставить комментарий

დედა, მამა, ერთი ბიჭი და ავტომობილი

დედაჩემი!.. კიდევ კარგი კარი ზედა საკეტითაც გადავკეტე, თორემ  გააღებდა. მერე შემოვიდოდა და მერე მტრისას, აქ ამბავი დატრიალდებოდა. მაშინ რომ იყო ისეთი, აპოკალიფსური. რომ მახსენდება, თმები ყალყზე მიდგება, მარტო თავზე არა ოღონდ…

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , | 6 комментариев

ტოტებს ქარისას გადაჰყვა

ჯერ ნახევრამდე ვარ მისული. დაწოლამდე დავცლი. ურნაში ჩავუძახებ კოლოფს და გავაყოლებ 20-ჯერ ნაფაზ-ნაფაზ ნაფიქრ-ნამსჯელევს.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა, ცოტა რამ ჩემზე | Метки: , , , , , | 4 комментария

პალიმფსესტი

მას მერე, რაც წერამ აიტანა, მწერელი გახდა. დიახ, დიახ, მწერელი, გგონიათ შემეშალა?

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , | 6 комментариев

ნამსხვრევებისგან

-შენთან ეს ამბავი მეორედ დაბადებაა. -ახალშობილის კვალობაზე ერთობ ზორბა, ოფლიანი და დაკმაყოფილებული ხარ. თვალებს ჭუტავს, იცინის და თმას მქაჩავს. კოლოფიდან ორ ღერს იღებს, ორივეს უკიდებს. ერთს მე მირჭობს პირში:- ჯობია მოწიო, თორემ კიდევ რამე ოხრობას იტყვი.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , | 10 комментариев

«HERE COMES THE SUN»…

თავი არ დაუზოგავს. ყოველ დღე, ყოველ საათს, დილიდან დაღამებამდე, ქვა-ქვაზე,ლოდი-ლოდზე. ეჰ, არ იყო ადვილი! ათასი ჯურის ელემენტის ბორიალიც ვერ იყო მაინცდამაინც საისამოვნო. ამიტომაც იწურავდა ჭირის ოფლს…

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , , , , | Оставить комментарий