Архив рубрики: პროზა

ხათუთა

«დროა ვარსკვლავთა ჟიკჟიკის, მცვრევა ბალახზედ ნამისა, მკვდართ სულთ საფლავით გამოსვლის. დრო მათ სიმღერის წყნარისა.» ვაჟა-ფშაველა ცა ქუდად არ მიაჩნია და დედამიწა ქალამნადო, რომ იტყვიან, ე მასეთი გოგო ყოფილა. არა, არა, ასე არ ივარგებს. ნამეტანი გავიქეცი წინ.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა, ჩანაწერები | Метки: , , , | Оставить комментарий

სამს მინუს ერთი

სამნი ვართ.ნავში არა, კაფეში. სიამოვნებით მოვაკლებდი ერთს, მაგრამ ჩემი არგუმენტები მისაზე არადამაჯერებელია. ჰოდა, ვართ სამნი.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა, ჩანაწერები | Метки: , , , , , , | Оставить комментарий

AVE MARIA

ჩვეულებრივზე დიდხანს შემოვრჩი იმ დღეს სასაფლაოზე. გვახასიათებს ადამიანებს უცნაურობა, ვაკეთოთ ის, რაც ტკივილს გვაყენებს, გვტანჯავს. თან ამას ისეთი მონდომებით ვეკიდებით,რომლის მეასედსაც არ ვახმართ იმას, რაც გვსიამოვნებს და გვახარებს. არ ვიცი, ეს ფარული მაზოხიზმის გამოვლინებაა თუ ერთგვარი კომპენსაცია, საზღაური, უაზროდ გაფლანგული … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა | Метки: , , , , | Оставить комментарий

შობის ჯონათანი

…შეეძლო ისარივით ავარდნილიყო ცაში, მაგრამ ნელა ერჩივნა აეკრიფა სიმაღლე.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა, ჩანაწერები | Метки: , , , , , | Оставить комментарий

მოგზაური

ზღაპარი? არა, რა ზღაპარი. ასე რომ იყოს, მაშინ აუცილებლად კეთილი ბოლო ექნებოდა ამ ამბავს. არადა, მე, ზაფხულის ამ გრილ საღამოს კლავიატურასთან მჯდომს, წარმოდგენაც არ მაქვს, რით და როგორ დამთავრდება ის, რის დაწყებასაც ვაპირებ.

Ваша оценка:

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა | Метки: , , , , , , , , | 2 комментария

კონცერტი

დიდი ორომტრიალი და სამზადისი იყო მუსიკალურ სკოლაში. ქალაქში კლასიკური მუსიკის კვირეული ტარდებოდა. იყო სასკოლო კონკურსები და ამ კონკურსებში გამარჯვებულები შემდეგ  საქალაქო კონკურსში იღებდნენ მონაწილეობას.  აქაც თუ გაიმარჯვებდი, ფილარმონიის სცენაზე გამოხვდიდოდი და დიპლომსაც მიიღებდი.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , , , | 2 комментария

ქოქია

მე და ქოქიამ ერთმანეთი ავტობუსში გავიცანით. არა,  არ მგზავრობდა, უფრო სწორად, კი მგზავრობდა, მაგრამ არა თავისით, ვიღაც დიდი ბიჭის ქურთუკის უბეში გამოხვეული.

Ваша оценка:

Рубрика: პროზა | Метки: , , | Оставить комментарий