Архив рубрики: არაპოეტური ლექსები

მზე სხეულად

რაც მეტად მინდება ფრენა, მით მეტად მაკავებს მიწა. თუ გული მზეს ეძებს ფიქრით, მზერას მიბნელებს ყოფის ჯურღმული… როცა  მძორია ვნებადამცხრალი, სულს ტკივილი ხევს მშიერ ზოლებად… მანამდე მომკლავს ეს გაორება, სანამ ერთი არ დავრჩები მხოლოდ- მსუბუქ, უმძორო გამჭვირვალებით მზეს შემოვიხვევ მერე … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , | Оставить комментарий

ბუენდიები

არ ვეძებ თვალებში ცისა ფერს, ლურჯ ფერს. არც ცვრებით, იებით ვიხიბლები.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , , | Оставить комментарий

მატარებელი

ყოფნიდან არყოფნამდე არც ისე შორს ყოფილა, როგორც მეგონა. არ ვიციდან ვიციმდე უფრო შორია.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , | 2 комментария

წვიმა

წვიმის მარცვლებად დამეშალა იმედის მძივი. ყვითელ ფოთლებად ჩამომცვივდა წლები, დღეები.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , | 1 комментарий

ელეგია

იმდენ ხანს ვდიე ქარში, წვიმაში, შემომეხარჯა წლები, დღეები.

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , , | Оставить комментарий

შემოდგომა

მცვივა დღეები, ფერწასული, დამჭკნარი და ნელ-ნელა ვშიშვლდები. მცივა ცა ნაცრისფერი, მტკივა მზე განელებული. სველ მიწას ფენად ეკვრება წითელ-ყვითელი და საძებარი მიხდება მწვანე. ვგდავარ ფერშეცვლილი, გარდაცვლილი და ვადევნებ თვალს უამრავ ფეხქვეშ ატეხილ შრაშუნს. სულ ცოტაც და ეს ხმაც მინელდება მზის მცხუნვარების … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , | 1 комментарий

დროებითი მარადიული

შენ მხდი მოწყენილობას და გაშიშვლებულ ვნებას აცმევ სიმშვიდეს. სხეულის ენა სჯობია სიტყვებს. სიმჭიდროვეში ვკლავ მარტოობას, რომ  მეტად  დავტკბე მერე მარტოობით. სხეულის მხურვალება აგრილებს ფიქრს. შენ მხდი მოწყენილობას და გახრწნილი დარდი წვეთ-წვეთად გამოდის საშოდან. იშვება სევდა და კვნესით მრჩება სხეულში შვება. … Читать далее

Ваша оценка:

Рубрика: არაპოეტური ლექსები | Метки: , , | Оставить комментарий