წვიმა

წვიმის მარცვლებად დამეშალა იმედის მძივი.

ყვითელ ფოთლებად ჩამომცვივდა წლები, დღეები.

დამჭკნარ ჩირებად ამეკინძა ატმის სურნელი,

გამხმარ ტოტებად მეჩხირება თვალში სამყარო.

ფუტურო ჭერმის ფართო ფუღუროს შევეკუნჭე ფიქრის ფთილებით.

ვართავ და ვართავ სევდის ძაფებს ნაცრისფერ გორგლად.

ამოვახვიე შემოდგომა ნოტიო გვრიჭად,

ცხელი ჩხირები ქსოვენ მდუღრად განაყინ გრძნობებს.

***

მაჯაზე შემადნა მარჯნის მძიმე ჯაჭვი,

ვეღარც ქაჯები დასჯიან ვერავის…

Запись опубликована в рубрике არაპოეტური ლექსები с метками , , , . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Один комментарий на «წვიმა»

  1. მაკა:

    „… ფუტურო ჭერმის ფართო ფუღუროს შევეკუნჭე ფიქრის ფთილებით ..„

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s