ობოლკვერიანი :)

შიმშილმა შეაწუხა. ურჩიეს, უნდა გამოაცხოო, ყველა ასე აკეთებსო.

მოზილა ამანაც ცომი და შედგა ღუმელში. დაუწყო ლოდინი. სხვები რომ ახალ-ახალ წყებას აცხობდნენ და იღებდნენ დაბრაწული კვერების, ამისას არადა და არ დაადგა საშველი, იყო ისე დაზემპილი  ღუმელში. დაამშვიდეს, დაელოდო უნდაო და მოგვიანებით იქნება მზადო. დაჯდა ესეც და გაარძელა ლოდინი, მეტი რა გზა იყო. ჰოდა, ამოსძვრა სული ასე მშიერს.

იქ რომ მივიდა, სუფრა ნახა გაშლილი. უფ, იფიქრა, მეშველა, აქ მაინც მოვითქვამ სულსო და უკაცრავადო, აქაც ის მიირთმევს, ვისიც იქ გამოცხვაო. დარჩა ასე ხახამშრალი.

პ.ს ვგიჟდები ქართულ ანდაზებზე ❤

Запись опубликована в рубрике პროზა с метками , , . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s