შვილები

«სად არიან შვილები?..»

ბესიკ ხარანაული

საწყალი, საწყალი ჩვენი შვილები!

სიძულვილის პირისპირ მარტო დარჩენილები. საკუთარი უძლურებით დაფეთებულები. მშობლების გარეშე დარჩენილები, ჩატის ამარა მყოფები. მონიტორს მიჯაჭვულები. ვეშაპების კლანჭებში მოქცეულები. ძიძების გულგრილობაში ამოზრდილები. მოძალადე უფროსების შემხედვარეები. მკვლელი სკოლების მოსწავლეები. უსამართლო სამართლის მსხვერპლები. დაშინებულები. უღონოები. ამბოხებულები, თვალამოთხრილები.

საწყალი, საწყალი ჩვენი შვილები!

უმაქნისი მშობლების შვილები. ვერაფერი რომ ვერ გავუკეთეთ, ქვეყანა რომ ვერ დავახვედრეთ, პირში წყალი დავიგუბეთ და მათ თავში სახლელად დავტოვეთ ყველაფერი.

საწყალი, საწყალი ჩვენი შვილები!

ოცნებებწართმეულები, იმედდაკარგულები, ტყვიით დაწამლულები, კედლებზე შველის თხოვნის დამწერები.

საწყალი, საწყალი ჩვენი შვილები!

ყვავილმიმაგრებული ყულფების ქვეყანაში საწყალი, საწყალი ჩვენი შვილები!

 

Рубрика: არაპოეტური ლექსები, ემო, ჩანაწერები | Метки: , , , , | Оставить комментарий

ზიგზაგი

არც ვიცი, რამდენი წლისაა. დიდი ბებიასთვის რომ მიჰქონდათ მზითვად, რიონში გადავარდნიათ Читать далее

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, ჩანაწერები | Метки: , , , , | Оставить комментарий

აგვისტოს წიგნი

პროლოგი

მწერალი რომ ვყოფილიყავი, მეც დავწერდი ალბათ დიდ — დიდ ამბებს ბევრ — ბევრი პერსონაჟით, ჩახუჭუჭებული პეიზაჟებით( სიმართლე გითხრათ, ეს ყოველთვის მეზედმეტება პროზაში და, ცოდვა გამხელილი სჯობს, კიდეც ვახტები ხოლმე კითხვისას), კულმინაციით და კვანძის გახსნით. დავხლართავდი ამბრისას და უმბრისას, სიუჟეტში თავიანთ ადგილს მივუჩენდი ყველას და ვეცდებოდი რამე ისეთი მეთქვა ამ ყველაფრით, ერთ კაცს მაინც რომ გამოადგებოდა რამეში. იქნებ კიდეც გამომსვლოდა ეს ყველაფერი, მაგრამ დიდი ხნის წინ აღმოვაჩინე, რომ რაც არ უნდა მოინდომო და იწვალო, ვერაფერს იტყვი და დაწერ ისეთს, აქამდე რომ არ უთქვამთ და დაუწერიათ, თან შენზე გაცილებით დიდებს და ნიჭიერებს. მერე ისიც აღმოვაჩინე, რომ ვერც ეს დიდები და ნიჭიერები წერენ იმ ერთ, ყველაზე დიდ, მწერალზე უკეთ, ცხოვრება რომ ჰქვია. ჰოდა, რაკი ეს აღმოვაჩინე, მისი მკითხველობა ვარჩიე. ვკითხულობ ამბებს, ვიკვლევ პერსონაჟებს და მერე ხანდახან მოკლე შინაარსებს ვწერ ამ წიგნებისას. დღეს აგვისტოს წიგნზე ვწერ, მოკლედ, არამწერლურად. Читать далее

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, ემო, ჩანაწერები | Метки: , , , , , , , , , , | 2 комментария

დედაშვილობა

უძილობა.

უდროობა.

შფოთი.

სადღაც შეკუნჭული ცხოვრება.

-გამიშვი! Читать далее

Рубрика: ჩანაწერები, ჩანახატები | Метки: , , , | 1 комментарий

ალყაში

იმდენი ვაგროვე სხვების დარდები, საკუთარი უმაქნის ლოდებად მექცა.

იმდენი ცრემლი ვღვარე სხვების სადარდელზე, საკუთარისთვის თვალები ამომიშრა.

იმდენი ვიფიქრე სხვების შეცდომებზე, საკუთარი ქვიშასავით გამეპარა თითებშუა.

იმდენი ვიზრუნე სხვების სურვილებზე, საკუთარი გვამებად მექცა. Читать далее

Рубрика: არაპოეტური ლექსები, ემო, ჩანაწერები | Метки: , , ,

ზაფხული,ტრავმა და ექიმი სინჯით999

ბლოგზეც და ბლოგგარეთაც სხვების მსგავსად მეც ბევრი მილაპარაკია  ცუდ ექიმებზე,მათ გზადაგზა შეხვედრილ უვიცობაზე, უპასუხისმგებლობასა და ადამიანობის დეფიციტზე.მეც, სხვების მსგავსად, მგონია, რომ ავად გახდომას, ტყვია დაიხალო სჯობს, რაკი ასე წამებით მაინც არ მოკვდები, რაც გარანტირებული გაქვს ექიმების ხელში ჩავარდნისას. მაგრამ არ ვიქნები სამართლიანი, თუ არ ვიტყვი, რომ , საბედნიეროდ, არიან გამონაკლისები. Читать далее

Рубрика: ჩანაწერები, ცოტა რამ ჩემზე | Метки: , , , , | 4 комментария

ხათუთა

«დროა ვარსკვლავთა ჟიკჟიკის,
მცვრევა ბალახზედ ნამისა,
მკვდართ სულთ საფლავით გამოსვლის.
დრო მათ სიმღერის წყნარისა.»

ვაჟა-ფშაველა

ცა ქუდად არ მიაჩნია და დედამიწა ქალამნადო, რომ იტყვიან, ე მასეთი გოგო ყოფილა.

არა, არა, ასე არ ივარგებს. ნამეტანი გავიქეცი წინ. Читать далее

Рубрика: ამბები კატერინას ალბომიდან, პროზა, ჩანაწერები | Метки: , , , | Оставить комментарий